آی شما ها

             که با من ما مخالفید

هر گز این من و ما را

شمایی نمی شود خیال

در بند چنین رسم نو ظهور

این روح زخم خورده ما را ملامتی

هرگز چنین روا نباشد این

بدعت گذاری زر و دستهای پینه بسته را

این است تضاد من و مایی و شما

در سطر سطر هزاران نفیر ظلم

هرگز روا نباشد چنین خیانتی

ما را به خویش وام دار جنون بدان

ساکت نشسته ایم به کنجی

شگفت مرد

روزان و این شبان سایه دار را

در ظلمت هزاران چراغ سوخته

با مرده باد خویش

به زندگی نشانده ایم./ 

عباس اسدی