یکشنبه 14 مهر ماه سال 1387
اعجاز عشق
تداوم ریزش پائیزی امیدهایم
غصه های تو
علت گریه های آسمانی زلال
اشک های تو
پنجره های انتظار
دلواپس لحظه لحظه های نگاهت
اینجا را به نام تو شعر می خوانم
تمام کلماتم خمار
توصیف تو را شراب شعر می کنم
فاصله ای نیست تا رسیدنم
هنوز جای حد بد مستی ام را بوسه می زنم
امید های زندگی بخش هر نسیم
تنفس هوای تو
کجا را می توانم گذشت
ردیست از کلام تو باقی بر تمام صفحه های دل
و چه ساده
گفته های خویش را به تو نسبت می دهم
هر کدام که بریدیم
من بودم
من
دوست داشتنت اعجاز همیشگی زندگیم./
عباس اسدی
