یکشنبه 3 خرداد ماه سال 1388
ایران
پشت این خطهای سنگی
پای این دیوار انسان
یه غرور جا گذاشته ست
لای هر کلام دیروز
حرفی از سنگهای سوخته
جگرهای آه کشیده
حسرت صبح طلایی ست
پشت هر نگاه خسته
روی هر ستون یه قامت
به بلندای اصالت
به وجودی آریایست
به تماشای تو خورشید
به تو ای که تا ابد هست
به تو ای که ماندنی تر
از تمام آسمانی
پشت این خطهای سنگی
حرفی از ایران جاوید
حرفی از غرور و ماندن
حرفی از فصلی طلایی ست
باورم همیشه ایران
تا ابد جاوید بمانی
زیر سایه غرورت
تا ابد ایران بمانی
